Szczegóły - PFRON

W tym roku widzowie mieli okazję zobaczyć między innymi Teatr Smile z Łodzi, lubelskie Tańcobajki  oraz spektakl „Metamorfoza” w wykonaniu litewskiej performerki Ernesty Žemaitytė z Laboratorium Serpantine w Kownie.

Pierwszy dzień Spotkań odbył się w Środowiskowym Domu Samopomocy Akademia Artystyczna przy ul. Nowy Świat 34c, prowadzonej przez Fundację Nieprzetartego Szlaku. Teatr Euforion z Wrocławia zaprezentował tam spektakl na podstawie poezji Bolesława Leśmiana pt. „Pszczoły”.

Oficjalne rozpoczęcie Festiwalu miało miejsce w piątek, 10 maja, w Operze Lubelskiej. W uroczystym otwarciu uczestniczyły Małgorzata Paprota, Dyrektor Oddziału Lubelskiego PFRON, oraz Barbara Sadowska-Burlita Ekspert ds. CIDON.

Część artystyczną otworzył Teatr Kruszynki z Przedszkola Specjalnego nr 2 w Lublinie, obchodzący 30-lecie działalności. Kolejnym jubilatem był 25-letni Teatr Uśmiech z Kielc. Teatr Smile z Łodzi zabrał widzów w podróż przez różne oblicza miłości.

Sobota rozpoczęła się od debiutów Teatru Horyzont z Łęcznej oraz Teatru Rytm z Lubartowa. Goście mogli zobaczyć spektakl Laboratorium Serpantine w Kownie pt. „Metamorfoza”, wyreżyserowany przez choreografkę i tancerkę Juliję Strupaitė. Główną rolę zagrała Ernesta Žemaitytė, litewska performerka z porażeniem mózgowym, która od 20 lat tworzy i występuje na scenie. Jak mówią twórcy: „Na scenie, podobnie jak w życiu, zachodzi ciągła zmiana, adaptacja, pokonywanie przeszkód. Umiejętność znalezienia pewności siebie jest wyzwalająca - to metamorfoza, której ma się szczęście doświadczyć.” Laboratorium Serpantine to inkluzywna platforma sztuk performatywnych prowadzona przez Miejski Teatr Kameralny w Kownie, której celem jest wyrównywanie praw osób z niepełnosprawnością do udziału w tworzeniu kultury.

Na zakończenie dnia wybraliśmy się na polowanie na strasznego Smoka wraz z Dzielnym Rycerzem Wiktorem oraz Dzielną Księżniczką Dorotą. Tańcobajki  pokazały, że życie można przeżyć bez lęku, przemocy i uleganiu konwenansom, że warto zaufać swojemu sercu i po prostu być sobą.

Wydarzenie było tłumaczone na Polski Język Migowy przez Magdalenę Gach i dofinansowane ze środków PFRON. Nieprzetarty Szlak to inicjatywa rozwijana i wzbogacana przez organizatorów-wolontariuszy oraz osoby z niepełnosprawnością i pracujących z nimi instruktorów. SANS to nie tylko sztuka na wysokim poziomie, ale przede wszystkim spotkania, rozmowy, pasja, dobra energia i radość z bycia razem. Tego wszystkiego powinniśmy się uczyć od niezwykłych Artystów Nieprzetartego Szlaku.

Galeria zdjęć